Cesarskie cięcie to najczęstsza procedura operacyjna wykonywana u kobiet. Według różnych danych 25-30% porodów w Polsce jest rozwiązywanych na drodze cesarskiego cięcia. Teoretycznie zabieg ten musi być podyktowany określonymi wskazaniami medycznymi, w praktyce – często jest wykonywany na życzenie pacjentki.

Te sytuacje prowadzą do planowego zabiegu cesarskiego cięcia. Cesarskie cięcie elektywne, na prośbę pacjentki, wynika najczęściej z lęku pacjentki przed doświadczeniem porodu naturalnego. Natomiast wskazania medyczne to m.in. problemy okulistyczne, ortopedyczne, neurologiczne, kardiologiczne czy wskazania ginekologiczne – niewłaściwe ustawienie płodu, dysproporcja płodowo-miedniczna, ciąża mnoga. Inną sytuacją jest nagłe wskazanie do cesarskiego cięcia, najczęściej pojawiające się w pierwszej lub drugiej fazie porodu.

Kiedy trzeba wykonać cesarskie cięcie

Wskazaniami ze strony matki jest nagłe nadciśnienie, stan przedrzucawkowy, brak postępu porodu w pierwszym lub drugim okresie porodu. Wskazaniami do przeprowadzenia ze strony dziecka są zaburzenia tętna płodu. Istnieją również wskazania do nagłego zabiegu jeszcze przed porodem – krwawienie z dróg rodnych z cechami odklejenia się łożyska lub zaburzenia tętna płodu stwierdzane w rutynowym badaniu KTG.

Znieczulenie przy cesarskim cięciu

Czy przebieg cesarskiego cięcia różni się dla zabiegu planowego i nagłego? Kluczowa różnica sprowadza się do zastosowania innego znieczulenia – zabieg planowy to znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe, zaś zabieg nagły wymaga znieczulenia ogólnego. Znieczulenie podpajęczynówkowe wymaga użycia niewielkich ilości środka znieczulającego, wprowadzanego do kanału rdzeniowego, a znieczulenie zewnątrzoponowe to wprowadzenie cienkiego cewnika do przestrzeni między oponami otaczającymi kręgosłup. Przeciwwskazaniami do znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego jest spadek ciśnienia krwi u matki, zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz stan nagłego zagrożenia życia matki lub dziecka. Wymienione sposoby znieczulenia nie wywierają negatywnego wpływu na stan zdrowia dziecka, a u mamy powodują jedynie kilkugodzinne bóle głowy, nasilające się w pozycji stojącej- stąd kilka godzin po zabiegu zalecane jest leżenie.

Jak wyglada cesarskie cięcie?

Po dezynfekcji skóry lekarz wykonuje nacięcie o długości kilkunastu centymetrów i wyjmuje dziecko z jamy macicy. Potem następuje zaszywanie rany. Oczywiście wykonanie cesarskiego cięcia z nagłych wskazań medycznych wymaga wdrożenia licznych procedur towarzyszących, mających na celu zabezpieczenie zdrowia matki i dziecka.

Rekonwalescencja po zabiegu zakłada odpoczynek, pozostawanie przez kilka godzin w pozycji leżącej. Opiekę nad dzieckiem można podjąć po 4- 36 godzinach od zabiegu. Należytą uwagę należy poświecić pielęgnacji rany pooperacyjnej, by zapobiec jej zakażeniu i wspomóc proces gojenia. Wyjście ze szpitala możliwe jest po 3-6 dniach.

Cesarskie cięcie, mimo iż wykonywane jest coraz częściej, wciąż budzi niemałe kontrowersje, dotyczące wpływu zabiegu na matkę i dziecko. Możliwość wykonania zabiegu na życzenie pacjentki pozwala kobiecie na stopniowe oswojenie się z myślą o zabiegu. Daje również możliwość zaplanowania dnia zabiegu, czego nie umożliwia poród siłami natury. Warto pamiętać o wykonaniu niezbędnych badań – morfologii, układu krzepnięcia, grupy krwi i elektrolitów. Dokładna wiedza, jak przebiega cesarskie cięcie krok po kroku, pozwala rozwiać wszelkie wątpliwości i zaplanować rekonwalescencję, czy zorganizować pomoc w zakresie opieki nad dzieckiem. Ten szybki i bezpieczny zabieg jest coraz częstszym świadomym wyborem rodzących kobiet.