Cukrzyca każdego typu może doprowadzić do bardzo groźnych powikłań, jeśli jest bagatelizowana i nieodpowiednio leczona. Chorując na cukrzycę, niezależnie od tego, czy jest to cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, czy też cukrzyca w ciąży – przez brak rozwagi, przestrzegania zasad i samokontroli, można doprowadzić się do udaru mózgu, ataku serca, śpiączki, a nawet przedwczesnej śmierci.

Wśród najgroźniejszych powikłań, na pierwszym miejscu bardzo często pojawia się kwasica ketonowa (DKA – Diabetic Ketoacidosis). Jest to schorzenie bezpośrednio zagrażające życiu, które występuje w momencie, gdy brak insuliny wpływa na rozkładanie tłuszczów, co w efekcie prowadzi do powstawania ciał ketonowych. Ciała ketonowe przechodzą do krwi i moczu chorego, co objawia się wielomoczem, odwodnieniem, problemami z oddychaniem, a także acetonowym zapachem oddechu. U osób, u których pojawia się zagrożenie kwasicą ketonową, często występuje też ból brzucha, zmęczenie i senność. Najgroźniejszym objawem kwasicy ketonowej jest utrata przytomności, oznacza bowiem bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji. Do śpiączki ketonowej może dojść w sytuacji, gdy wzrośnie zapotrzebowanie na insulinę, którego chory nie odnotował lub gdy chory pominie, bądź wykona za mały zastrzyk insuliny. Najbardziej narażone na śpiączkę ketonową są osoby, których dotknęła cukrzyca typu 1. Ze względu na ryzyko jej wystąpienia, niezmiernie ważna jest świadomość pacjentów, co do konieczności mierzenia stężenia cukru we krwi oraz wiedza na temat obliczania dawek insuliny.

Powikłania przy cukrzycy typu 2

Innym, ostrym powikłaniem cukrzycy, którego z kolei powinny obawiać się osoby starsze, chorujące na cukrzycę typu 2 – jest nieketonowy stan hiperosmolarny lub kwasica hiperosmotyczna, którego efektem może być śpiączka hiperglikemiczna. Występuje on stosunkowo rzadko, warto jednak mieć świadomość, że jest on spowodowany utratą wody z komórek i utratą wody wydalanej z glukozą w moczu.

Przyczyną tego jest oczywiście wysokie stężenie glukozy we krwi i brak płynów w organizmie, kiedy cierpi się na objawy takie jak wielomocz lub cukromocz. Jeśli chory nie uzupełnia braku płynów, może się odwodnić, co zaburzy równowagę elektrolitową organizmu.

Objawy cukrzycy

Najczęstsze objawy to osłabienie, nasilenie pragnienia i wspomniane, częste oddawanie moczu. Do tego dochodzi zazwyczaj niewydolność nerek, układu krążenia i zaburzenie w obrębie centralnego układu nerwowego, a więc wspomniana śpiączka. Jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia, a do tego poważniejszy, niż w przypadku śpiączki ketonowej.

Dość rzadko występuje także kwasica mleczanowa i również dotyczy ona osób w podeszłym wieku. To ostre powikłanie cukrzycy może zostać wywołane przez infekcje, zaburzenia w funkcjonowaniu układu pokarmowego, układu krążenia, a także przez niewydolność wątroby czy przyjmowane leki. W przypadku tego powikłania rokowania są niezwykle poważne i zazwyczaj prowadzą do śmierci pacjenta.

Kolejnym ostrym powikłaniem jest hipoglikemia, która grozi wszystkim osobom chorym na cukrzycę, które przyjmują środki mające na celu zwiększenie jej wydzielania. Zazwyczaj występuje po przyjęciu za dużej dawki leku i polega na tym, że poziom cukru osoby chorej dramatycznie spada. Zbyt niskie stężenie glukozy objawia się zwykle nadmierną potliwością, niepokojem, dreszczami i pobudzeniem, co może wpływać na agresywną postawę chorego. W efekcie, hipoglikemię czasem myli się z nadużyciem alkoholu, co jest bardzo niebezpieczne, gdyż w krańcowych przypadkach może dojść do utraty świadomości, drgawek, a także śpiączki.

Powikłań cukrzycy nie trzeba bać się panicznie, nie należy także – chorując na cukrzycę – przewidywać swojej szybkiej śmierci. Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że cukrzyca jest chorobą, którą należy kontrolować przez całe życie.

Więcej o cukrzycy na stronie ocukrzycy.pl