Wada polegająca na zaburzeniu osi kończyn dolnych. W zwyczajnych warunkach ta oś przesuwa się w linii prostej przez kończyny, natomiast w przypadku kolan koślawych dochodzi do ich zestawienia w literę X. Takie położenie kończyn dolnych wynika z przesunięcia osi podudzia na zewnątrz względem osi uda. Tego rodzaju wada dużo regularniej ma miejsce u kobiet, wywiera wpływ na to szerokość miednicy. Koślawość kolan jest przeważnie rozpoznawana już w wieku dziecięcym, gdy dochodzi do gwałtownego rozwoju organizmu, przez co może dojść do obciążenia układu kostnego. Diagnoza koślawości polega na pomiarze odległości pomiędzy kostkami przy wyprostowanych i złączonych nogach. Jeśli odległość między nimi jest większa niż 4-5 centymetry, oznacza to, iż występuje koślawość niedużego stopnia. Jednakże nie trzeba tego bagatelizować i trzeba poddać obserwacji daną osobę.

Koślawość kolan zazwyczaj występuje u dzieci około 3-4 roku życia. Najczęstszą przyczyną jej ujawnienia jest przeciążenie wynikające z przewagi intensywnego wzrostu nad osłabionym w tym okresie aparatem mięśniowo- więzadłowym. Kolejną sposobnością powstawania koślawości w odcinku kolan, jest rezultat płaskostopia. Wada najmocniej uwidacznia się na stojąco. W późniejszych stadiach dochodzi do zachwiań funkcji lokomocji.

Chód jest mocno niezgrabny i dodatkowo dochodzi do szybszej męczliwości, wskutek niewydolności mięśni a także więzadeł. Powiększenie nacisku na chrząstki wzrostowe powoduje znaczny wzrost po stronie przyśrodkowej, a jego osłabienie uwidocznione jest po stronie bocznej. Dzieci mające tę wadę posiadają predyspozycje do stawania w rozkroku, co powoduje obciążenie brzegów wewnętrznych stopy.

Skutkiem tego niewykonalne jest odpowiednie ukształtowanie łuków stopy, a w przypadku gdzie część z nich została obecnie wykształcona dochodzi do ich zapadania się a także tworzenia płaskostopia. Znaczniejsze uwarunkowania do występowania tej wady uwidocznione są u dzieci z niskim napięciem mięśniowym.